در آستانهی برگزاری همایش بن المللی علامه ملاعبدالله بهابادی در سال ۱۴۰۳، مجید ملامحمدی (شاعر و نویسنده کودکان و نوجوانان) رمانی براساس زندگی این عالم شیعه به نگارش درآورده است.
از زندگی مرحوم علامه حکایات و داستانهای کمی در دسترس هست. بنابراین با توجه به خصوصیات علمی آن بزرگوار و نیز شاگردپروری و توجه ویژه به مردم به خصوص تلاش ایشان در رفع مشکلات معیشتی و اجتماعی اهالی نجف و دیگر مسلمانان بلاد اسلامی، توسط نویسند به رشته تالیف درآمده است . این رمان جنبههای مردمداری، علم، سخاوت، رسیدگی به مشکلات شهرنشینی و همچنین تقوا و زهد ایشان مدنظر قرار گرفت و به شکل داستانی در محور واقعیت و خیال، و با استفاده از عناصر جذاب داستانی، خلق گردید.
سرفصلهای کتاب بیشتر به ماجرای زندگی افرادی اشاره دارد که هر کدام به نوعی با علامه بهابادی در ارتباط هستند یا از ایشان درس و علم میآموزند؛ یا علامه به آنها در مشکلات زندگیشان کمک میکند؛ یا آن افراد به خاطر توجه ویژه علامه، در زندگیشان به مقاصد خوب دینی و تقوا و خدادوستی و امید میرسند. البته این افراد کلیدواژههایی برای معرفی فضائل و شخصیت خاص و پندآموز و معنوی علامه، به مخاطبان کتاب هستند.
زندگی نورانی دانشمندان بزرگ تشیع، آیینهای تمام نما و زلال از یک زندگی پاک و بیآلایش و توأم با علم آموزی و حقیقت جویی و ترسیم سبک زندگی اسلامی ایرانی است. زندگی دانشمندان شیعه سراسر از راستی و درستی و پاک زیستن و خداپسندانه بودن و در محور صداقت و ایمان و امید حرکت کردن بوده است؛ که تمام این رفتارها میتواند الگوهایی ارزشمند در تربیت و تعلیم ذهن و فکر و جسم کودکان و نوجوانان آینده ساز این مرز و بوم باشد.
