چکیده مقالات

مراتب عرفان ملا عبدالله بهابادی یزدی
نویسنده: دکترعبدالرحیم شهریاری

علامه ملا عبد الله بهابادی فقیهی اخباری یا اصولی ؟
نویسنده: مرتضی خوشنویس زاده اصفهانی

نقش ملا عبدالله بهابادی در تکوین جریان تعقل گرایی عصر صفوی
نویسنده: حجت الاسلام و المسلمین بشکانی

نقد دیدگاه شرح حال نویسان پیرامون ملا عبدالله یزدی
نویسنده: عظیم عابدینی-حبیب الله یوسفی

فعالیت های تفسیری علامه ملا عبدالله یزدی
نویسنده: عظیم عابدینی و حبیب الله یوسفی

مطالعه ی توصیفی حاشیه ملا عبدالله بهابادی از منظر تحلیل ژانر
نویسنده: سید عبدالمجید طباطبایی لطفی و طاهره قاسمی

تلامذه ملا عبدالله بهابادی یزدی
نویسنده: عبدالصمد جودتی استیار

ملا عبدالله یزدی و خاندان ملالی در عرصۀ تولیت حرم علوی(ع)
نویسنده: حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر احمد جنت امانی

ملا عبدالله بهابادی یزدی در «الذریعه»
نویسنده: محمدعلی نجفی کرمانشاهی

بررسی و تحلیل دلائل هم­گرایی عالمان شیعه با دولت صفوی
نویسنده: حسن عبدب پور، اضغر میرزایی

مطالب

بررسی فرضیه تلمذ ملاعبدالله از محضر محقق کرکی(بررسی ارتباط علمی محقق و ملاعبدالله)

در میان شخصیت­های شیعی قرن اول عصر صفویه شخصیتی به عظمت و بزرگی شیخ علی بن عبدالعالی کرکی عاملی نداریم. وی پس از محقق حلی نقش مهمی در تثبیت موقعیت حکومت شیعی صفویه داشته و خدمات فراوانی را در این راستا به انجام رسانده است. عظمت وی به حدی است که گفته شده: پس از خواجه نصیرالدین طوسی کسی در مسیر اعتلای مذهب شیعه و مکتب اهل بیت(ع) مانند محقق ثانی، سعی و کوشش ننموده است.[1]

در میان منابع شرح حال ملا عبدالله یزدی، نامی از محقق کرکی به عنوان استاد وی مطرح نیست و در میان کتب شرح حال، تنها استاد ابراهیم زنگنه است که در مدفونان نجف اشرف، ذیل شرح حال ملا عبدالله یزدی در میان اساتید وی از محقق ثانی یاد می­کند. مهمترین دلیل بر اینکه محقق ثانی، این اندیشمند و عالم شهیر عصر صفوی استاد و شیخ ملا عبدالله یزدی می باشد کلام خود ملا عبدالله در یکی از آثار خویش است. مرحوم یزدی در رسالهای که در شرح «الفیه» شهید اول نگاشته، بارها از محقق ثانی به احترام یاد کرده و مکررا ذکر می نماید که وی شیخ و استاد من است. علامه حاج شیخ آقابزرگ تهرانی در «الذریعه» هنگام معرفی شرح الفیه، بخشی از سخنان ملا عبدالله را آورده است که در این قسمت عینا نقل می شود:

«الدرة السنية في شرح الرسالة الالفية الشهيدية؛ صرح مؤلفه بهذه التسمية في ديباچة الكتاب، وهو للمولى عبد الله بن شهاب الدين حسين اليزدى... هو شرح مزج كتب المتن بالحمرة والشرح بالسواد، نسخة عصر المصنف التى عليها بلاغ السماع و عدة حواشى من المؤلف مد ظله أو دام ظله موجودة في مكتبة آل مشكور في النجف لكن فيها نقص الورقة الاولى، ثم بعد تمام الشرح أورد الشارح خاتمة في فضل يوم الجمعة وبعض آداب الجمعة... و أحال فيه إلى بعض تصانيفه، منها عند شرح البسملة قال «ونقلنا ما فيه كفاية في مؤلفاتنا خصوصا في رسالتنا المسماة بالتجارة الرابحة»... و قال عند ذكر مقدمة العلم والكتاب «و قد أشبعنا الكلام في هذا المقام في الشرح الثاني لتهذيب المنطق»... و عند تعريف الطهارة نقل كلام شيخه المحقق الكركي و اعتراضه على قيد استباحة الصلاة بما لفظه: «نعم قد ذكر شيخنا رحمه الله في حاشية الشرايع: ان المتبادر من تأثير الاستباحة للصلاة كونه فعليا فيخرج الوضوء المجدد لعدم التأثير الفعلى له لحصول الاستباحة قبله وتحصيل الحاصل ممتنع» ثم أجاب عن الاعتراض بمنع التبادر، إلى أن قال: «فعلمت أن توجيه شيخنا رحمه الله تعالى حل للعبارة بما لا يرضى به صاحبها» و فى بحث اشتراط صلاة الجمعة باذن الامام أو نائبه قال: «قد افتى شيخنا رحمه الله في شرحه للقواعد بجوازها مع وجود الفقيه»... و بالجملة في كثير من مواضع الشرح يعبر عن المحقق الكركي بشيخنا رحمه الله...»[2]

علاوه بر این مشرب خاص و نگرش ویژه محقق کرکی به فقه حکومتی[3] و وجود نشانه هایی از این دست در آثار ملا عبدالله یزدی و نیز تشابه مذاق در همکاری با حکومت صفویه می تواند از جهات مشابه و مشترک بین این استاد و شاگرد به شمار رود.

 



[1] . احسن التواریخ، روملو، ذیل حوادث سال 931 قمری.

[2] . الذریعه الی تصانیف الشیعه، شیخ آقابزرگ تهرانی، ج8، ص98 و 99.

[3] . فقه و فقهای امامیه، محمدحسن ربانی، ص195 تا 200.

کلیه حقوق این سایت برای پایگاه علامه آخوند ملا عبدالله یزدی بهابادی محفوظ است