چکیده مقالات

مراتب عرفان ملا عبدالله بهابادی یزدی
نویسنده: دکترعبدالرحیم شهریاری

علامه ملا عبد الله بهابادی فقیهی اخباری یا اصولی ؟
نویسنده: مرتضی خوشنویس زاده اصفهانی

نقش ملا عبدالله بهابادی در تکوین جریان تعقل گرایی عصر صفوی
نویسنده: حجت الاسلام و المسلمین بشکانی

نقد دیدگاه شرح حال نویسان پیرامون ملا عبدالله یزدی
نویسنده: عظیم عابدینی-حبیب الله یوسفی

فعالیت های تفسیری علامه ملا عبدالله یزدی
نویسنده: عظیم عابدینی و حبیب الله یوسفی

مطالعه ی توصیفی حاشیه ملا عبدالله بهابادی از منظر تحلیل ژانر
نویسنده: سید عبدالمجید طباطبایی لطفی و طاهره قاسمی

تلامذه ملا عبدالله بهابادی یزدی
نویسنده: عبدالصمد جودتی استیار

ملا عبدالله یزدی و خاندان ملالی در عرصۀ تولیت حرم علوی(ع)
نویسنده: حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر احمد جنت امانی

ملا عبدالله بهابادی یزدی در «الذریعه»
نویسنده: محمدعلی نجفی کرمانشاهی

بررسی و تحلیل دلائل هم­گرایی عالمان شیعه با دولت صفوی
نویسنده: حسن عبدب پور، اضغر میرزایی

مطالب

دیدار دبیر و مسئول کمیته بین الملل کنگره علامه ملا عبدالله بهابادی با حجت الاسلام والمسلمین مهدوی‌مهر جانشین ریاست المصطفی

دیدار دبیر و مسئول کمیته بین الملل کنگره علامه ملا عبدالله بهابادی

با حجت­الاسلام والمسلمین مهدوی‌مهر جانشین ریاست المصطفی

در این دیدار دبیر و مسئول کمیته بین ­الملل گزارشی از روند امور علمی دبیرخانه بیان و خاطر نشان نمودند با توجه به این که علامه بهابادی در پایان عمر شریفشان در نجف اشرف زندگی می­ کردند و خاندان ایشان به «بیت الشیخ» معروف بودند به احتمال زیاد بسیاری از مدارک و مستندات درباره آثار و مسئولیت­ های ایشان در نجف اشرف وجود داشته باشد. این اسناد کمک می­کند تا محققان ما بتوانند براساس مستندات، مقالات خود را تدوین نمایند. از این رو تقاضای دبیرخانه از جامعه المصطفی العالمیه این است که امکاناتی را در عراق پیش بینی کند تا زمینه سفر هئیت دبیرخانه فراهم گردد. بی­شک مساعدت جامعه المصطفی، دفتر مقام معظم رهبری و بیوت مرجعیت می­تواند به برگزاری هر چه بیشتر این کنگره کمک کند.

حجت ­السلام والمسلمین مهدوی­ مهر

به­ طور طبیعی تکریم و بزرگداشت و نگاشت تاریخ و زندگی بزرگان و علماء از منظر یک کار معجم­ نگاری یا دائرالمعارفی نیست، بلکه نیاز به یک کار بزرگی همچون احیای تراث دارد. بنده در حرم مطهر حضرت عباس علیه­ السلام خدمت مرحوم آیت­ الله آصفی رسیدم و عرض کردم مجموعه دستگاه­ های علمی فرهنگی حوزوی قصدشان این است که مراسم تکریمی برای شما برگزار نمایند. ایشان بلافاصله فرمودند بعد از مرگ من این کار را انجام دهید. وقتی به ایشان عرض شد که این امر خواسته رهبری است سکوت کردند. در ادامه بنده گفتم در واقع این تکریم، تکریم شخص شما نیست، بلکه بحث جمع ­آوری تالیفات و آثاری است که حضرتعالی برای اسلام و مکتب اهل البیت علیهم­ السلام زحمت کشیده­ اید. در خصوص بزرگداشت بزرگان دیدگاه­ های مخالف و موافق زیادی وجود دارد. برخی از مخالفین برگزاری چنین بزرگداشت­هایی بر این باور هستند که اگر این برنامه ­ها تعمیم داده شود دیگر از خصوصیت و هدف مورد نظر دور می­ شود. البته اصل این نگرانی، نگاه درستی است و به همین دلیل می­ بایست دقت زیادی کرد تا شخصیت­ هایی انتخاب شوند که در طول حیات خود بدنبال شهرت و تکریم خود نبودند. برای مثال مرحوم علامه آصفی وقتی در مراسم تکریم خود در پشت تریبون قرار گرفتند خطاب به شرکت کنندگان فرمودند: من الگو و اسوء برای طلبه­ ها نیستم، ولی می­توانم برای آنان عبرت باشم.

جمع­ آوری و نشر آثار کسانی که در تاریخ اسلام خدماتی را عرضه کرده و فعالیت­ های ماندگاری را انجام داده­ اند مصداق روشنی از تعظیم و تکریم شعائر الهی است و به همین دلیل کار شما در برگزاری کنگره برای علامه ملاعبدالله بهابادی جای سپاس و تقدیر دارد.

نکته­ای که در زمان حضور مرحوم علامه بهابادی در عراق باید مورد توجه داشت این است که در دوره­ای عتبات مقدسه عراق تحت حمایت جدی حکومت ایران بودند و این ارتباط در دولت صفویه و حتی تا زمان دولت قاجاریه ادامه داشت و دولت­ ها ملتزم به خدمت به عتبات مقدسه بودند و به گونه­ ای مشروعیت خود را در این امور می دیدند. بنده نسبت به زمان صفویه قضاوتی ندارم، اما نسبت به زمان قاجار توجه به عتبات را نمی­توان به دلیل تدین شاهان قاجار دانست، بلکه اقتضاء جامعه چنین الزامی را برای آنان به وجود می­ آورد. بنابراین، حکومت­ ها با هر سیاست و مرامی که داشتند خودشان را ملزم به خدمت در امور آستان و عتبات مقدسه می­ دانستند. امروزه باید این فرهنگ را احیای و توسعه داد چرا که باید هر دولتی با هر گرایشی خدمت به آستان حضرات معصومین علیهم­ السلام را برای خود یک اصل تلقی کنند. الان برخی از مسئولان لباس خدام حرم حضرت امام رضا (علیه­السلام) را به تن می­کنند و به زوار خدمت می­کنند و به این کار خود افتخار می­کنند.

در اماکن متبرکه آثار و خدمات دو ملت ایران و عراق سابقه دیرینه­ای دارد که این خود بستر بسیار مناسبی را برای تعامل موثر بین دو دولت فراهم می­کند. البته توجه به این نکته هم مهم است که خدمات ملت و دولت ایران در گذشته به دلیل فرهنگ سازی مناسبی که از ناحیه مراجع و دولت­ ها شکل می­ گرفت جلوه بیشتری داشت. به باور بنده باید فرهنگ فرا مرزی حب اهل البیت را تجدید کرد، چرا که امامان معصومین علیهم­ السلام همواره محور وحدت مسلمین بوده و عزاداری بر ایشان میعاد گاه همدلی، هم­گرایی، قدرت و انسجام نژادها و قومیت­های مختلف است. برای مثال در سال­های اخیر شاهد مراسمات ده­ها میلیونی شیعیان و دیگر مذاهب و ادیان بودیم که از اقصی نقاط مختلف جهان گرد هم می­ آمدند و مردم عراق از دل و جان به این زائران خدمت می­کردند و این چیزی جز برکت وجود اهل البیت نیست. البته در این بین باید مراقب حساسیت­ ها بود و هرگونه فعالیتی باید با هماهنگی برادران عراقی صورت گیرد.

یکی از راه­های تقویت پیوند­ تاریخی و تعاملات سازنده میان دو ملت همکاری حوزه­ های علمیه قم و نجف است. به باور بنده حوزه علمیه قم فرزند، حوزه علمیه نجف است. این حوزه دارای ریشه و قدمت طولانی است، اما متاسفانه به دلیل سیاست­ های غلط نظام دیکتاتور و متعصب حزب بحث خسارت و لطمه­ های زیادی به آن وارد شد. اما در ایران به همت شخصیت­ های بزرگی که در حوزه علمیه نجف رشد کرده بودند حوزه علمیه قم به جایگاه بسیار والایی رسید و در حال حاضر این فرزند به سان یوسفی که به عزیزی مصر رسیده است، باید به یعقوب کمک کند تا به جایگاه اصلی­ و صدارتش برگرداند. از این رو ارتباط و تعامل این دو حوزه می­تواند برای جهان تشیع و اسلام عزیز برکات زیادی داشته باشد.

در خصوص کنگره ملاعبدالله جامعه المصطفی العالمیه می­تواند با هماهنگی دفتر مقام معظم رهبری در عراق و نمایندگی این جامعه به همراه تولیت حرم حضرت امیر(ع) و موسسات تحقیقاتی اقدامات فاخری را انجام دهد.

در پایان یادآور می­شوم که تکریم علمای که ایرانی- عراقی هستند همچون علامه بهابادی خیلی می­تواند ره­گشا باشد. ضمن این که قرار دادن برخی از موسسات در عراق به عنوان همکار در برگزاری کنگره نیز برکات خاص خود را دارد.

کلیه حقوق این سایت برای پایگاه علامه آخوند ملا عبدالله یزدی بهابادی محفوظ است