چکیده مقالات

مراتب عرفان ملا عبدالله بهابادی یزدی
نویسنده: دکترعبدالرحیم شهریاری

علامه ملا عبد الله بهابادی فقیهی اخباری یا اصولی ؟
نویسنده: مرتضی خوشنویس زاده اصفهانی

نقش ملا عبدالله بهابادی در تکوین جریان تعقل گرایی عصر صفوی
نویسنده: حجت الاسلام و المسلمین بشکانی

نقد دیدگاه شرح حال نویسان پیرامون ملا عبدالله یزدی
نویسنده: عظیم عابدینی-حبیب الله یوسفی

فعالیت های تفسیری علامه ملا عبدالله یزدی
نویسنده: عظیم عابدینی و حبیب الله یوسفی

مطالعه ی توصیفی حاشیه ملا عبدالله بهابادی از منظر تحلیل ژانر
نویسنده: سید عبدالمجید طباطبایی لطفی و طاهره قاسمی

تلامذه ملا عبدالله بهابادی یزدی
نویسنده: عبدالصمد جودتی استیار

ملا عبدالله یزدی و خاندان ملالی در عرصۀ تولیت حرم علوی(ع)
نویسنده: حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر احمد جنت امانی

ملا عبدالله بهابادی یزدی در «الذریعه»
نویسنده: محمدعلی نجفی کرمانشاهی

بررسی و تحلیل دلائل هم­گرایی عالمان شیعه با دولت صفوی
نویسنده: حسن عبدب پور، اضغر میرزایی

جمال الدین محمود شیرازی

جمال الدین محمود شیرازی از مشاهیر فضل و سرآمد شاگردان امیرغیاث الدین منصور شیرازی بود. از احوال او در کتب تاریخی و تراجم بطور مستقیم سخنی به میان نیامده است. قدر مسلم آنکه در حدود سال ۹۶۰ تا ۹۶۵ه.ق حوزه فلسفی بزرگی در شیراز داشته است و فضلای زیادی چون مرحوم مقدس اردبیلی، ملاعبدالله یزدی صاحب کتاب معروف حاشیه ملاعبدالله، عبدالواحدبن علی استاد قاضی نورالله شوشتری، ملاحاجی محمود یزدی، ملامیرزا جان باغنوی، سید حسین عمیدی، ملاعبدالله شوشتری، افضل الدین محمد ترکه، ملامحمد شریف اصفهانی رویدشتی، ملا آقاجان شیروانی و شاه ابومحمد شیرازی همزمان در این حوزه نزد او درس می‏خوانده‏اند. پس از مرگ غیاث‏الدین منصور (۹۴۸ه. ق) قاضی جهان وزیر دانشمند و دانش دوست شاه طهماسب او را برای ادامه تعلیم پسر خود میرزاشرف به تبریز برد. پس از عزل و مرگ قاضی جهان (۹۶۰ه.ق) جمال‏الدین محمود به شیراز بازگشت. عبدالواحدبن علی استاد قاضی نورالله شوشتری که خود افتخار شاگردی جمال‏الدین محمود را داشته چنین می‏گوید: در این اثنا خواجه جمال‏الدین محمود بعد از دوازده سال از تبریز به شیراز آمد و قصد او آن بود که چون از قاضی جهان رعایت خوب یافته، طالب علمان را رعایت نموده در شیراز به طریقه سیدالحکماء میرغیاث‏الدین منصور کرسی نهاده و به افاده مشغول شود و ندای «انی اعلم ما لا تعلمون»بگوش هوش افاضل زمان رساند».[1]

هموگزارش می‏دهد که در بازگشت جمال‏الدین محمود به شیراز عده‏ای در دروازه اصفهان به او و خانواده‏اش حمله کرده، داماد او را کشتند و اموال او را همراه با کتب و یادداشت هایش غارت کردند.[2]



. شوشتری، علاءالملک، فردوس،ص51.[1]

. همان.[2]

امیر غیاث الدین منصور شیرازی

امیر غیاث الدین منصور شیرازی

ملاعبدالله در شیراز نزد عالم وارسته امیرغیاث الدین منصور شیرازی صاحب مدرسه ی معروف منصوریه مشغول به كسب معارف دینی شد.او وحید ایام و جلالت علمی او مسلم دوران است. منصور در چهارده سالگی داعیه ی جدل و مناظره با علاّمه دوانی را در مطالب علمیه ی عالی در خود دید و در بیست سالگی از تحصیل و ضبط علوم فارغ و در سال 936 هجری در عهد سلطنت شاه طهماسب (983 ـ 930) به صدرات عظمی نایل و به «صدر صدور ممالك» ملقّب و عاقبت در نتیجه ی پاره ای مباحثات علمیه كه در محضر سلطان بین او و محقق كركی وقوع یافته از صدرات استعفا کرد و به شیراز رفت و اقامت گزید.وفات این دانشمند نامی با اختلاف سال های 940 و 948 و 949 هجری قمری در شیراز ذكر شد. جنازه ی او در مدرسه ی منصوریه ـ كه خود ریاست آن را برعهده داشت ـ مدفون است.[1]



[1] . مدرس، میرزا محمد علی، ریحانة الادب،ج 4، ص 259.

کلیه حقوق این سایت برای پایگاه علامه آخوند ملا عبدالله یزدی بهابادی محفوظ است